Miękkie materiały magnetyczne

Twój profesjonalny producent komponentów magnetycznych w Chinach

Sunbow Group specjalizuje się w projektowaniu, rozwoju i produkcji nowego typu blach amorficznych, nanokrystalicznych, stali krzemowej i innych materiałów magnetycznych oraz produktów pokrewnych. Do głównych produktów firmy należą różnego rodzaju taśmy amorficzne, nanokrystaliczne oraz rdzenie przekładników prądowych wysokiego i niskiego napięcia, precyzyjne rdzenie przekładników prądowych, rdzenie cewek współbieżnych, rdzenie cewek PFC, rdzenie transformatorów mocy wysokiej częstotliwości i powiązane urządzenia.

Indywidualne rozwiązania

Jesteśmy liderem podejścia opartego na projektowaniu, dostarczającego wymagające i niestandardowe rozwiązania w zakresie rdzeni magnetycznych lub komponentów do produkcji. Niezależnie od tego, czy Twoje potrzeby są proste, czy złożone, możemy opracować rozwiązanie, które pozwoli osiągnąć Twoje cele. Dzięki wewnętrznym ekspertom możemy zaprojektować, opracować i przetestować prototypy, które spełniają wymagania dotyczące wydajności i ochrony środowiska Twojego zastosowania.

Zaawansowany sprzęt

Firma dysponuje zaawansowanym sprzętem, takim jak wielkogabarytowe piece do wytapiania próżniowego, taśmy do natryskiwania ciśnieniowego, różne piece do wyżarzania magnetycznego oraz ścisła współpraca z krajowymi instytucjami naukowo-badawczymi i uniwersytetami, co zapewnia możliwości firmy w zakresie badań i rozwoju oraz jakość produktu.

 

Ukończ kwalifikacje

Obecnie firma posiada dwie bazy produkcyjne z wieloma opatentowanymi technologiami i przeszła certyfikację systemu zarządzania jakością ISO9001, IATF16949. Wszystkie produkty przeszły ROHS, SGS i inne certyfikaty ochrony środowiska.

 

Szeroki zakres zastosowań

Firma obsługuje głównie obszary nowych pojazdów energetycznych, wytwarzania energii fotowoltaicznej, wytwarzania energii wiatrowej, inteligentnego sprzętu gospodarstwa domowego, inteligentnych liczników, ładowania bezprzewodowego oraz różnych zasilaczy, falowników, cewek filtrujących i materiałów ekranujących w strategicznych wschodzących branżach krajowych.

 

Strona główna 12 Ostatnia Strona 1/2

Wprowadzenie miękkich materiałów magnetycznych
 

Miękkie materiały magnetyczne to materiały, które łatwo ulegają namagnesowaniu i rozmagnesowaniu. Zwykle mają koercję wewnętrzną mniejszą niż 1000 am-1. Stosowane są głównie do wzmacniania i/lub kierowania strumienia wytwarzanego przez prąd elektryczny. Głównym parametrem, często używanym jako wskaźnik wartości materiałów magnetycznych miękkich, jest przepuszczalność względna ( mr, gdzie mr=B/moH), która jest miarą tego, jak łatwo materiał reaguje na przyłożone pole magnetyczne . Inne główne parametry będące przedmiotem zainteresowania to koercja, namagnesowanie nasycenia i przewodność elektryczna.

 

Charakterystyka miękkich materiałów magnetycznych
 

Wysoka przepuszczalność

Miękkie materiały magnetyczne można łatwo namagnesować i rozmagnesować, co pozwala im skutecznie kierować strumieniem magnetycznym.

Niska koercja

Materiały te wymagają małego zewnętrznego pola magnetycznego, aby odwrócić ich namagnesowanie, co czyni je odpowiednimi do zastosowań związanych z prądem przemiennym (AC).

Niski magnetyzm szczątkowy

Po usunięciu zewnętrznego pola magnetycznego miękkie materiały magnetyczne szybko tracą swoje namagnesowanie.

 

Fe-Based Nanocrystalline Alloy Strip

 

Jaka jest różnica między twardymi i miękkimi materiałami magnetycznymi

Rozróżnienia te odnoszą się konkretnie do materiałów ferromagnetycznych i ferrimagnetycznych, a nie tylko materiałów twardych i miękkich. Istnieją supermiękkie, bardzo miękkie, miękkie, półtwarde i twarde klasyfikacje materiałów magnetycznych w oparciu o koercję magnetyczną (HC) mierzoną w jednostkach amper/metr (A/m) lub Oersteds (Oe).
HC mierzy zdolność materiału magnetycznego do przeciwstawienia się rozmagnesowaniu pod wpływem zewnętrznego pola magnetycznego. Materiały o wysokich wartościach HC są ogólnie nazywane „twardymi” i nadają się do wytwarzania magnesów trwałych lub do stosowania w magnetycznych nośnikach zapisu. Różne miękkie materiały magnetyczne są stosowane w rdzeniach cewek i transformatorów, urządzeniach mikrofalowych, ekranach i głowicach rejestrujących. Często wszystkie odmiany miękkich materiałów są łączone razem jako miękkie materiały magnetyczne w przeciwieństwie do twardych materiałów. Szczegółowe klasyfikacje materiałów magnetycznych to:
●Super miękki – HC poniżej 10 A/m
●Bardzo miękki – HC od 10 do<100 A/m
●Miękki – HC od 100 do<1000 A/m
●Półtwardy – HC od 1000 do<2000 A/m
●Twardy – HC wynosi 2000 A/m i więcej
Różnica między twardymi i miękkimi materiałami magnetycznymi nie jest taka prosta. Niektóre materiały, takie jak metaliczne żelazo, mogą być twarde lub miękkie, w zależności od różnych czynników. W przypadku żelaza wielkość ziaren kryształu jest czynnikiem krytycznym. Gdy ziarna kryształów mają wymiary submikronowe, są one porównywalne pod względem wielkości z domenami magnetycznymi, a granice ziaren spinają domeny. Przypinanie ścian domeny odbywa się na powierzchniach, dzięki czemu nie tworzy się więcej powierzchni niż jest to potrzebne. Przypięte domeny wymagają silniejszego, koercyjnego pola magnetycznego zastosowanego w celu ponownego wyrównania domen. Kiedy żelazo jest wyżarzane, wielkość ziaren kryształów wzrasta, a domeny magnetyczne mogą łatwiej wyrównać się po przyłożeniu pola magnetycznego. Zmniejsza to pole koercyjne, a materiał staje się magnetycznie bardziej miękki. Zmienianie struktury kryształów w materiałach takich jak żelazo może skutkować różnymi właściwościami magnetycznymi, od twardych do miękkich.

Właściwości magnetyczne miękkich materiałów magnetycznych

Gęstość strumienia magnetycznego o wysokim nasyceniu (Bs) i namagnesowanie o wysokim nasyceniu (Ms)
Miękki materiał magnetyczny ma wysoką gęstość strumienia magnetycznego nasycenia (bs) i namagnesowanie nasycenia (ms). W ten sposób łatwiej jest uzyskać wysoką przepuszczalność (μ) i niską siłę koercji (Hc), co może również zwiększyć gęstość energii magnetycznej.

Wysoka stabilność
Miękkie materiały magnetyczne mają wysoką stabilność. Wymaga to, aby wyżej wymienione właściwości miękkich materiałów magnetycznych były wystarczająco stabilne i odporne na czynniki środowiskowe, takie jak temperatura i wibracje.

Wysoka przepuszczalność magnetyczna

Jedną z właściwości miękkich materiałów magnetycznych jest to, że mają wysoką przenikalność magnetyczną. Przenikalność magnetyczna (o symbolu μ) jest miarą wrażliwości na pola magnetyczne.

Niska koercja (Hc)

Miękki materiał magnetyczny jest nie tylko łatwy do namagnesowania przez zewnętrzne pole magnetyczne, ale także łatwy do rozmagnesowania przez zewnętrzne pole magnetyczne lub inne czynniki. Jego strata magnetyczna jest również niska.

Niskie straty magnetyczne i straty elektryczne

Straty magnetyczne i straty elektryczne miękkich materiałów magnetycznych są niskie. Wymaga niskiej koercji (Hc) i wysokiej rezystywności.

 

 

Rodzaje miękkich materiałów magnetycznych
Nanocrystalline Ribbon 1K107B
Magnetic Stacks
Magnetic Stacks
Amorphous C Core

Miękkie kompozyty magnetyczne
Grubość miękkich materiałów magnetycznych odgrywa ważną rolę w ograniczaniu strat prądów wirowych, dlatego miękkie stopy magnetyczne powinny być wykonywane w postaci cienkiej laminacji do zastosowań dynamicznych. Jeśli rozbijemy pozostałe dwa wymiary miękkiego paska magnetycznego, czyli zastosujemy miękkie stopy magnetyczne w postaci proszków, to straty prądów wirowych można jeszcze bardziej zmniejszyć, a wykonane z nich elementy można stosować przy znacznie wyższych częstotliwości. Aby zrealizować takie wykorzystanie, najpierw przygotowuje się proszki stopowe (najczęściej metodami atomizacji), następnie pokrywa się je warstwą izolacyjną, po czym proszki miesza się z niewielką ilością smaru i sprasowuje z intensywną ciśnienie 600-800 MPa do ostatecznego kształtu. Miękkie produkty magnetyczne wytwarzane w takich procesach nazywane są miękkimi kompozytami magnetycznymi (SMC) lub rdzeniami proszkowymi. Inną zaletą SMC jest to, że można z nich wytwarzać różne specjalnie ukształtowane rdzenie, których prawie nie da się wykonać tradycyjnymi metodami laminowania, co jest korzystne dla nowatorskiego projektowania urządzeń elektromagnetycznych. Główną wadą SMC jest to, że ich przepuszczalność jest stosunkowo niska. Obecnie najpopularniejsze SMC są wytwarzane z proszków Fe, Fe-Si, Fe-Si-Al, Fe-Ni, stopów amorficznych i nanokrystalicznych itp.

Miękkie ferryty
Wszystkie wymienione powyżej miękkie materiały magnetyczne są metalami, dlatego nie można uniknąć efektu prądów wirowych. Miękkie ferryty wyróżniają się tym, że są związkami jonowymi i mają oporność o kilka rzędów wielkości wyższą niż metaliczne materiały magnetyczne. Dlatego w zastosowaniach o częstotliwości do 1 MHz najlepszym wyborem pod względem strat energii są miękkie ferryty. Główną wadą miękkich ferrytów jest to, że BS jest stosunkowo niski. Dwa rodzaje najpowszechniejszych ferrytów miękkich to ferryty Mn-Zn ((Mn, Zn)Fe2O4) i ferryty Ni-Zn ((Ni, Zn)Fe2O4). Ferryty Mn-Zn są powszechnie stosowane poniżej 1 MHz, podczas gdy ferryty Ni-Zn można stosować przy znacznie wyższych częstotliwościach, ale BS i przepuszczalność dla tych ostatnich są niższe.

Stale żelazne i niskowęglowe
Najpopularniejszymi i najtańszymi miękkimi materiałami magnetycznymi mogą być żelazo i stale niskowęglowe. Mają dość wysoką wartość BS ~2,15 T, która jest tylko gorsza od drogich stopów Fe-Co. Jednak ich rezystancje są raczej niskie, co ogranicza ich zastosowanie w zastosowaniach dynamicznych. Żelazo i stale niskowęglowe są zwykle stosowane w zastosowaniach statycznych/o niskiej częstotliwości, takich jak rdzeń elektromagnesu, przekaźniki i niektóre silniki małej mocy, w przypadku których głównym problemem jest koszt materiałów.

Stopy żelaza i krzemu
Dodatek kilku krzemu do żelaza znacznie zwiększy jego rezystywność, dlatego jest bardzo korzystny w hamowaniu strat prądu wirowego. Pomimo nieznacznego spadku namagnesowania nasycenia i temperatury Curie, stopy Fe-Si znajdują szerokie zastosowanie w maszynach elektrycznych pracujących w zakresie częstotliwości od 50 Hz do kilkuset Hz. Aby jeszcze bardziej zmniejszyć straty prądu wirowego, stopy Fe-Si są często walcowane do postaci cienkich pasków. Grubość najpopularniejszego stopu Fe-Si jest równa lub mniejsza niż 0,35 mm. W zależności od warunków walcowania i obróbki cieplnej stop Fe-Si można podzielić na zorientowany na ziarno (GO) i nieorientowany (NO). GO Fe-Si stosuje się w transformatorach, natomiast NO Fe-Si stosuje się w silnikach elektrycznych.

Stopy żelaza i niklu
Nikiel można dodawać do żelaza w celu wytworzenia jednolitych roztworów stałych o szerokim zakresie składu od 35% wag. % do 80 wag. % Ni. Stopy o składzie zbliżonym do Fe20Ni80 nazwano Permalloy (obecnie ludzie nazywają Permalloy wszystkimi stopami żelaza i niklu o zawartości niklu wyższej niż 35% wag.). Zwykle dodaje się niewielką zawartość innych pierwiastków, takich jak Mo, Cu i Cr, aby poprawić właściwości magnetyczne permalloju. Przetworzony poprzez delikatne dostosowanie składu i obróbkę cieplną, Permalloj może być jednym z najmiększych materiałów magnetycznych na świecie, którego przepuszczalność może sięgać nawet 1 200 000. Jedną z wad permallojów jest ich namagnesowanie w stanie nasycenia, które wynosi tylko około 0,8 T, czyli jest znacznie niższe niż w przypadku stopów żelaza i Fe-Si. Wraz ze spadkiem zawartości niklu, najpierw wzrośnie BS, osiągając maksimum 1,6 T przy zawartości niklu około 48% wag. %, jednakże przepuszczalność nie będzie tak dobra, jak w przypadku stopów o dużej zawartości niklu. Stop żelaza z niklem jest najbardziej wszechstronnym stopem magnetycznym, jego właściwości magnetyczne można dostrajać poprzez dostosowanie składu, wyżarzanie magnetyczne i walcowanie mechaniczne itp. Stop żelazo-nikiel charakteryzuje się również bardzo dobrą odkształcalnością, którą można walcować do grubości nawet 20 mikrony. Dzięki temu stopy niklu i żelaza znajdują szerokie zastosowanie, takie jak ekranowanie pola magnetycznego, przerywacze zwarcia doziemnego, czujniki magnetyczne, głowice rejestrujące do taśm magnetycznych, elektronika mocy itp.

Stopy żelaza i kobaltu
Dodanie kobaltu do żelaza zwiększy zarówno temperaturę Curie, jak i BS. Dla zawartości kobaltu w zakresie 33% wag. % do 50% wag. %, BS może wynosić nawet 2,4T. Chociaż nie są tak miękkie jak stop żelaza i niklu, stopy żelaza i kobaltu charakteryzują się najwyższą wartością BS spośród wszystkich innych stopów magnetycznych. Aby zwiększyć odkształcalność, 2% wag. Do stopu Fe50Co50 dodaje się % wanadu, dzięki czemu można go walcować do grubości nawet 50 mikronów. Dodatek wanadu może również zwiększyć rezystywność stopu żelazo-kobalt. Ze względu na najwyższy współczynnik BS stopy żelazowo-kobaltowe są niezbędne w zastosowaniach, w których wymagany jest wysoki stosunek mocy do masy, takich jak silniki i transformatory stosowane w urządzeniach kosmicznych.

Stopy amorficzne i nanokrystaliczne
Stopy amorficzne, zwane także często szkłami metalicznymi, można wytwarzać poprzez szybkie krzepnięcie. W stopach amorficznych nie ma uporządkowania dalekiego zasięgu, dlatego rezystywność jest zwykle wysoka i nie ma anizotropii magnetokrystalicznej. Ponadto amorficzne wstęgi o grubości od około 20 do 30 mikronów można łatwo wytworzyć metodą odlewania z przepływem planarnym. Wszystkie te cechy sprawiają, że stopy amorficzne są doskonałymi kandydatami na miękkie magnesy. Zgodnie ze składem większość dostępnych na rynku amorficznych magnesów miękkich można sklasyfikować jako oparte na Fe, Co na bazie i (Fe, Ni). W przypadku tych trzech typów łączna zawartość Fe, Co i Ni wynosi około 75-90% wag., pozostałością są metaloidy i pierwiastki tworzące szkło, takie jak Si, B, P, C i Zr, Nb, Mo itp. Wśród tych typów żelazo na bazie Fe ma najwyższy BS wynoszący około 1,6 T i najniższy koszt. Utrata żelaza w amorficznym stopie na bazie Fe wynosi tylko jedną trzecią strat w przypadku stali Fe-Si. Jeśli stal Fe-Si w transformatorach mocy można zastąpić amorficznym stopem na bazie Fe, można zaoszczędzić ogromną ilość energii elektrycznej, ale koszt materiałów w przypadku tego ostatniego jest wyższy. Stopy amorficzne na bazie węgla mają zwykle wartość BS mniejszą niż 0,8 T, ale znacznie wyższą przepuszczalność i bliską zera wartość magnetostrykcji, która jest porównywalna z najmiększym permallojem i może działać jeszcze lepiej przy wyższych częstotliwościach ze względu na wyższą rezystywność. Stopy amorficzne na bazie (Fe, Ni) charakteryzują się średnimi właściwościami magnetycznymi w porównaniu z dwoma pozostałymi.

 

 
Nasze certyfikaty

 

Wszystkie produkty przeszły ROHS, SGS i inne certyfikaty ochrony środowiska.

 

productcate-749-300productcate-749-300

 

 
Nasz sprzęt testowy

 

productcate-666-357productcate-665-357

 

 
Powszechny problem miękkich materiałów magnetycznych

 

P: Czym są ciała stałe niekrystaliczne?

Odp.: Niekrystaliczne ciała stałe to „ciała amorficzne”. W przeciwieństwie do ciał krystalicznych nie mają one określonego kształtu geometrycznego. Atomy w ciałach stałych upakowane są blisko siebie niż w cieczach i gazach. Jednakże w niekrystalicznych ciałach stałych cząstki mają niewielką swobodę ruchu, ponieważ nie są ułożone sztywno, jak w innych ciałach stałych. Te ciała stałe tworzą się po nagłym ochłodzeniu cieczy. Najczęstszymi przykładami są tworzywa sztuczne i szkło.

P: Co to jest materiał niekrystaliczny?

O: W fizyce materii skondensowanej i materiałoznawstwie ciało amorficzne (lub ciało stałe niekrystaliczne) to ciało stałe, któremu brakuje uporządkowania dalekiego zasięgu charakterystycznego dla kryształu. Terminy „szkło” i „szkliste ciało stałe” są czasami używane jako synonimy amorficznego ciała stałego; jednakże terminy te odnoszą się konkretnie do materiałów amorficznych, które ulegają zeszkleniu. Przykładami amorficznych ciał stałych są szkła, szkła metaliczne oraz niektóre rodzaje tworzyw sztucznych i polimerów. Materiały amorficzne mają strukturę wewnętrzną składającą się z połączonych ze sobą bloków strukturalnych, które mogą być podobne do podstawowych jednostek strukturalnych występujących w odpowiedniej fazie krystalicznej tego samego związku. Jednak w przeciwieństwie do materiałów krystalicznych nie istnieje porządek dalekiego zasięgu. Dlatego materiałów amorficznych nie można zdefiniować za pomocą skończonej komórki elementarnej. Metody statystyczne, takie jak funkcja gęstości atomowej i funkcja rozkładu radialnego, są bardziej przydatne do opisu struktury ciał amorficznych.

P: Jakie są cechy substancji amorficznych?

Odp.: Amorficzne ciała stałe mają dwie charakterystyczne właściwości. Po rozcięciu lub złamaniu tworzą fragmenty o nieregularnych, często zakrzywionych powierzchniach; i mają słabo zdefiniowane wzory pod wpływem promieni rentgenowskich, ponieważ ich składniki nie są ułożone w regularny układ. Bezpostaciowe, półprzezroczyste ciało stałe nazywa się szkłem.

P: Jak scharakteryzujesz materiały amorficzne?

Odp.: Analiza dyfrakcji całkowitej jest jedną z głównych metod charakteryzacji służących do określania lokalnej struktury materiałów niekrystalicznych (ciał stałych amorficznych). Wykorzystuje pełny sygnał dyfrakcyjny z próbki i traktuje każdy punkt danych jako indywidualną obserwację.

P: Jaka jest właściwość materiału amorficznego?

Odp.: Materiał amorficzny jest rodzajem materiału nierównowagowego; jego charakterystyka układu atomowego przypomina bardziej ciecz i nie ma okresowości dalekiego zasięgu. Zdolność stopu do tworzenia szkła jest ściśle związana z jego składem i jest zupełnie inna w przypadku różnych stopów.

P: Czy materiały amorficzne mają wady?

O: W przeciwieństwie do struktur krystalicznych, w których można klasyfikować różne rodzaje defektów, defekty koordynacyjne są jedynym głównym rodzajem defektów występujących w strukturach amorficznych. Defekt koordynacyjny definiuje się jako atom posiadający inną koordynację w porównaniu z atomami podobnego typu w strukturze.

P: Dlaczego materiały amorficzne są kruche?

Odp.: Amorficzne ciała stałe wykazują przejście od plastycznego do kruchego w miarę wzrostu stabilności kinetycznej szkła spoczynkowego, co prowadzi do zniszczenia materiału kontrolowanego przez nagłe pojawienie się makroskopowego pasma ścinania w protokołach kwazistatycznych.

P: Jak amorfizm wpływa na właściwości?

Odp.: Oto niektóre typowe właściwości polimerów amorficznych: Wykazują stosunkowo niską odporność na ciepło. Ponieważ mają losowo uporządkowaną strukturę molekularną, której brakuje ostrej temperatury topnienia, stopniowo miękną wraz ze wzrostem temperatury. Nie mają tendencji do kurczenia się podczas schładzania.

P: Jakie są obecne materiały amorficzne?

Odp.: Materiały amorficzne to takie, które nie mają wykrywalnej struktury krystalicznej. Amorficzne materiały foliowe można formować poprzez: Osadzanie naturalnego materiału „szklistego”, takiego jak kompozycja szkła. Osadzanie w niskich temperaturach, gdzie adatomy nie mają wystarczającej ruchliwości, aby utworzyć strukturę krystaliczną (hartowanie).

P: Jaka jest różnica między materiałami krystalicznymi i niekrystalicznymi?

Odp.: Krystaliczne ciała stałe są ułożone w regularny wzór, podczas gdy amorficzne ciała stałe nie wykazują regularnego układu. Dzięki takiemu układowi ciała krystaliczne mają tendencję do uporządkowania krótkiego i dalekiego zasięgu, podczas gdy ciała amorficzne mają jedynie uporządkowanie krótszego zasięgu.

P: Jakie są właściwości materiałów nanokrystalicznych?

Odp.: Materiały nanokrystaliczne wykazują zwiększoną wytrzymałość/twardość, zwiększoną dyfuzyjność, lepszą ciągliwość/wytrzymałość, zmniejszoną gęstość, zmniejszony moduł sprężystości, wyższą oporność elektryczną, zwiększone ciepło właściwe, wyższy współczynnik rozszerzalności cieplnej, niższą przewodność cieplną i doskonałe właściwości miękkiego magnetyzmu w porównaniu do konwencjonalnych materiałów gruboziarnistych.

P: Jaka jest struktura materiału nanokrystalicznego?

Odp.: Materiały nanokrystaliczne to jedno- lub wielofazowe polikryształy o rozmiarach krystalitów w zakresie kilku nm (zwykle 5–20 nm), tak że około 30% objętościowych materiału stanowią granice ziaren lub międzyfazowe. Ze względu na dużą ilość granic ziaren i/lub szeroki rozkład odstępów międzyatomowych w granicach ziaren, właściwości materiałów nanokrystalicznych różnią się od materiałów krystalicznych i amorficznych o tym samym składzie chemicznym. Wydaje się, że materiały nanokrystaliczne umożliwiają tworzenie stopów konwencjonalnie nierozpuszczalnych składników.

P: Dlaczego materiały nanokrystaliczne są mocniejsze?

Odp.: Wzrost granicy plastyczności wynika z zwiększenia frakcji granicy ziaren, co utrudnia ruch dyslokacji. W związku z tym wykazano, że wytrzymałość metali nanokrystalicznych wzrasta nawet o rząd wielkości w miarę zmniejszania się wielkości ziaren do dolnych granic nanoskali.

P: Jakie są zastosowania materiałów nanokrystalicznych?

Odp.: Instalacje fotowoltaiczne z systemami magazynowania energii. Hybrydowe systemy energetyczne oparte na energii słonecznej o zwiększonej ogólnej wydajności. Hybrydowe systemy energetyczne i technologie magazynowania energii. Materiały zmiennofazowe do zarządzania ciepłem. Barwniki organiczne, kropka kwantowa jako sensybilizatory. Półprzewodnikowe ogniwa słoneczne uczulone barwnikiem.

P: Jakie są właściwości rdzenia nanokrystalicznego?

Odp.: Krystaliczna struktura atomowa rdzenia nanokrystalicznego zapewnia doskonałe właściwości magnetyczne, w tym wysokie nasycenie i bardzo wysoką przepuszczalność w szerokim zakresie częstotliwości. Stopy nanokrystaliczne charakteryzują się również niską stratą prądu przemiennego i wysoką wydajnością, nawet w wysokich temperaturach.

P: Jaka jest grubość rdzenia nanokrystalicznego?

Odp.: Podobnie jak stopy amorficzne, materiały te są wytwarzane w procesie szybkiego hartowania, a następnie obróbce cieplnej w celu utworzenia ziaren nanokrystalicznych wewnątrz materiału. Ze względu na proces produkcyjny materiał występuje w postaci cienkiego paska o grubości poniżej 20 µm i zmiennej szerokości.

P: Jaka jest różnica między rdzeniami amorficznymi i nanokrystalicznymi?

Odp.: Pod koniec procesu produkcyjnego rdzenie amorficzne zachowują strukturę metaliczno-szklaną, natomiast rdzenie nanokrystaliczne uzyskują wyrafinowaną strukturę nanometrycznych ziaren magnetycznych rozproszonych w amorficznej metalicznej osnowie.

P: Jaka jest różnica między nanokrystalicznym a polikrystalicznym?

Odp.: Istnieje duża różnica między materiałami nanokrystalicznymi i polikrystalicznymi. W materiałach nanokrystalicznych ziarna mają wielkość nano, czyli od kilku nanometrów do około 100 nanometrów. Nie jest to dokładne rozróżnienie tych liczb. W materiale polikrystalicznym wielkość granul nie ma ograniczeń.

P: Co to jest technologia nanokrystaliczna?

Odp.: Nanokryształy to koloidalne systemy dostarczania niezawierające nośnika, co oznacza, że ​​zawierają prawie w 100% lek. Leki dostarczane przez nanokryształy mogą potencjalnie poprawiać biodostępność leków nierozpuszczalnych w wodzie po podaniu doustnym, zmniejszając dawkę, zwiększając prędkość rozpuszczania i zwiększając stabilność cząstek.

P: Co to jest faza nanokrystaliczna?

Odp.: Materiały nanokrystaliczne (NCM) to jednofazowe lub wielofazowe polikryształy, których wielkość kryształów jest rzędu kilku (zwykle 1–10) nanometrów, tak że około 50 obj. % materiału składa się z granic ziaren lub międzyfaz.

Jesteśmy profesjonalnymi producentami i dostawcami miękkich materiałów magnetycznych w Chinach, specjalizującymi się w zapewnianiu wysokiej jakości niestandardowych usług. Serdecznie zapraszamy do zakupu miękkich materiałów magnetycznych wyprodukowanych w Chinach tutaj z naszej fabryki.

(0/10)

clearall