Miękkie kompozyty magnetyczne
Grubość miękkich materiałów magnetycznych odgrywa ważną rolę w ograniczaniu strat prądów wirowych, dlatego miękkie stopy magnetyczne powinny być wykonywane w postaci cienkiej laminacji do zastosowań dynamicznych. Jeśli rozbijemy pozostałe dwa wymiary miękkiego paska magnetycznego, czyli zastosujemy miękkie stopy magnetyczne w postaci proszków, to straty prądów wirowych można jeszcze bardziej zmniejszyć, a wykonane z nich elementy można stosować przy znacznie wyższych częstotliwości. Aby zrealizować takie wykorzystanie, najpierw przygotowuje się proszki stopowe (najczęściej metodami atomizacji), następnie pokrywa się je warstwą izolacyjną, po czym proszki miesza się z niewielką ilością smaru i sprasowuje z intensywną ciśnienie 600-800 MPa do ostatecznego kształtu. Miękkie produkty magnetyczne wytwarzane w takich procesach nazywane są miękkimi kompozytami magnetycznymi (SMC) lub rdzeniami proszkowymi. Inną zaletą SMC jest to, że można z nich wytwarzać różne specjalnie ukształtowane rdzenie, których prawie nie da się wykonać tradycyjnymi metodami laminowania, co jest korzystne dla nowatorskiego projektowania urządzeń elektromagnetycznych. Główną wadą SMC jest to, że ich przepuszczalność jest stosunkowo niska. Obecnie najpopularniejsze SMC są wytwarzane z proszków Fe, Fe-Si, Fe-Si-Al, Fe-Ni, stopów amorficznych i nanokrystalicznych itp.
Miękkie ferryty
Wszystkie wymienione powyżej miękkie materiały magnetyczne są metalami, dlatego nie można uniknąć efektu prądów wirowych. Miękkie ferryty wyróżniają się tym, że są związkami jonowymi i mają oporność o kilka rzędów wielkości wyższą niż metaliczne materiały magnetyczne. Dlatego w zastosowaniach o częstotliwości do 1 MHz najlepszym wyborem pod względem strat energii są miękkie ferryty. Główną wadą miękkich ferrytów jest to, że BS jest stosunkowo niski. Dwa rodzaje najpowszechniejszych ferrytów miękkich to ferryty Mn-Zn ((Mn, Zn)Fe2O4) i ferryty Ni-Zn ((Ni, Zn)Fe2O4). Ferryty Mn-Zn są powszechnie stosowane poniżej 1 MHz, podczas gdy ferryty Ni-Zn można stosować przy znacznie wyższych częstotliwościach, ale BS i przepuszczalność dla tych ostatnich są niższe.
Stale żelazne i niskowęglowe
Najpopularniejszymi i najtańszymi miękkimi materiałami magnetycznymi mogą być żelazo i stale niskowęglowe. Mają dość wysoką wartość BS ~2,15 T, która jest tylko gorsza od drogich stopów Fe-Co. Jednak ich rezystancje są raczej niskie, co ogranicza ich zastosowanie w zastosowaniach dynamicznych. Żelazo i stale niskowęglowe są zwykle stosowane w zastosowaniach statycznych/o niskiej częstotliwości, takich jak rdzeń elektromagnesu, przekaźniki i niektóre silniki małej mocy, w przypadku których głównym problemem jest koszt materiałów.
Stopy żelaza i krzemu
Dodatek kilku krzemu do żelaza znacznie zwiększy jego rezystywność, dlatego jest bardzo korzystny w hamowaniu strat prądu wirowego. Pomimo nieznacznego spadku namagnesowania nasycenia i temperatury Curie, stopy Fe-Si znajdują szerokie zastosowanie w maszynach elektrycznych pracujących w zakresie częstotliwości od 50 Hz do kilkuset Hz. Aby jeszcze bardziej zmniejszyć straty prądu wirowego, stopy Fe-Si są często walcowane do postaci cienkich pasków. Grubość najpopularniejszego stopu Fe-Si jest równa lub mniejsza niż 0,35 mm. W zależności od warunków walcowania i obróbki cieplnej stop Fe-Si można podzielić na zorientowany na ziarno (GO) i nieorientowany (NO). GO Fe-Si stosuje się w transformatorach, natomiast NO Fe-Si stosuje się w silnikach elektrycznych.
Stopy żelaza i niklu
Nikiel można dodawać do żelaza w celu wytworzenia jednolitych roztworów stałych o szerokim zakresie składu od 35% wag. % do 80 wag. % Ni. Stopy o składzie zbliżonym do Fe20Ni80 nazwano Permalloy (obecnie ludzie nazywają Permalloy wszystkimi stopami żelaza i niklu o zawartości niklu wyższej niż 35% wag.). Zwykle dodaje się niewielką zawartość innych pierwiastków, takich jak Mo, Cu i Cr, aby poprawić właściwości magnetyczne permalloju. Przetworzony poprzez delikatne dostosowanie składu i obróbkę cieplną, Permalloj może być jednym z najmiększych materiałów magnetycznych na świecie, którego przepuszczalność może sięgać nawet 1 200 000. Jedną z wad permallojów jest ich namagnesowanie w stanie nasycenia, które wynosi tylko około 0,8 T, czyli jest znacznie niższe niż w przypadku stopów żelaza i Fe-Si. Wraz ze spadkiem zawartości niklu, najpierw wzrośnie BS, osiągając maksimum 1,6 T przy zawartości niklu około 48% wag. %, jednakże przepuszczalność nie będzie tak dobra, jak w przypadku stopów o dużej zawartości niklu. Stop żelaza z niklem jest najbardziej wszechstronnym stopem magnetycznym, jego właściwości magnetyczne można dostrajać poprzez dostosowanie składu, wyżarzanie magnetyczne i walcowanie mechaniczne itp. Stop żelazo-nikiel charakteryzuje się również bardzo dobrą odkształcalnością, którą można walcować do grubości nawet 20 mikrony. Dzięki temu stopy niklu i żelaza znajdują szerokie zastosowanie, takie jak ekranowanie pola magnetycznego, przerywacze zwarcia doziemnego, czujniki magnetyczne, głowice rejestrujące do taśm magnetycznych, elektronika mocy itp.
Stopy żelaza i kobaltu
Dodanie kobaltu do żelaza zwiększy zarówno temperaturę Curie, jak i BS. Dla zawartości kobaltu w zakresie 33% wag. % do 50% wag. %, BS może wynosić nawet 2,4T. Chociaż nie są tak miękkie jak stop żelaza i niklu, stopy żelaza i kobaltu charakteryzują się najwyższą wartością BS spośród wszystkich innych stopów magnetycznych. Aby zwiększyć odkształcalność, 2% wag. Do stopu Fe50Co50 dodaje się % wanadu, dzięki czemu można go walcować do grubości nawet 50 mikronów. Dodatek wanadu może również zwiększyć rezystywność stopu żelazo-kobalt. Ze względu na najwyższy współczynnik BS stopy żelazowo-kobaltowe są niezbędne w zastosowaniach, w których wymagany jest wysoki stosunek mocy do masy, takich jak silniki i transformatory stosowane w urządzeniach kosmicznych.
Stopy amorficzne i nanokrystaliczne
Stopy amorficzne, zwane także często szkłami metalicznymi, można wytwarzać poprzez szybkie krzepnięcie. W stopach amorficznych nie ma uporządkowania dalekiego zasięgu, dlatego rezystywność jest zwykle wysoka i nie ma anizotropii magnetokrystalicznej. Ponadto amorficzne wstęgi o grubości od około 20 do 30 mikronów można łatwo wytworzyć metodą odlewania z przepływem planarnym. Wszystkie te cechy sprawiają, że stopy amorficzne są doskonałymi kandydatami na miękkie magnesy. Zgodnie ze składem większość dostępnych na rynku amorficznych magnesów miękkich można sklasyfikować jako oparte na Fe, Co na bazie i (Fe, Ni). W przypadku tych trzech typów łączna zawartość Fe, Co i Ni wynosi około 75-90% wag., pozostałością są metaloidy i pierwiastki tworzące szkło, takie jak Si, B, P, C i Zr, Nb, Mo itp. Wśród tych typów żelazo na bazie Fe ma najwyższy BS wynoszący około 1,6 T i najniższy koszt. Utrata żelaza w amorficznym stopie na bazie Fe wynosi tylko jedną trzecią strat w przypadku stali Fe-Si. Jeśli stal Fe-Si w transformatorach mocy można zastąpić amorficznym stopem na bazie Fe, można zaoszczędzić ogromną ilość energii elektrycznej, ale koszt materiałów w przypadku tego ostatniego jest wyższy. Stopy amorficzne na bazie węgla mają zwykle wartość BS mniejszą niż 0,8 T, ale znacznie wyższą przepuszczalność i bliską zera wartość magnetostrykcji, która jest porównywalna z najmiększym permallojem i może działać jeszcze lepiej przy wyższych częstotliwościach ze względu na wyższą rezystywność. Stopy amorficzne na bazie (Fe, Ni) charakteryzują się średnimi właściwościami magnetycznymi w porównaniu z dwoma pozostałymi.